BRAMA PRAVČICKA I INNE CUDA CZESKIEJ SZWAJCARII
Jetřichovické stěny – skalne miasto w sercu Czeskiej Szwajcarii
Jetřichovické stěny to jeden z najpiękniejszych zakątków Czeskiej Szwajcarii. Wyobraźcie sobie skalne miasto z wieżami, kominami, słupami i wąskimi korytarzami, wyrzeźbione z piaskowca jakieś… 90 milionów lat temu. Natura bawiła się tu w architekta, a efekty naprawdę robią wrażenie.
Skały piaskowcowe Jetřichovických stěn sięgają prawie 490 m n.p.m.. Masyw dzieli się na dwie części – wyższą, czyli Jetřichovické skály, z wierzchołkami Jedlina (490 m), Limberk (486 m) i Bor (448 m) oraz punktami widokowymi: Mariina skála (428 m) i Vilemínina stěna (439 m). W części zachodniej znajdziemy inne formacje, w tym słynną Bramę Pravčicką. Na południowym skraju masywu leży malownicza miejscowość Jetřichovice – idealna baza wypadowa. Cały obszar Jetřichovické stěny to jedna z największych atrakcji Czeskiej Szwajcarii.
Ciekawostka: piaskowiec w tych skałach jest twardy, ale poprzedzielany miękkimi warstwami margla. Erozja zrobiła z tego niezły miks – strome ściany, kaniony i fantazyjne formy, które dziś podziwiają turyści.
Czeska Szwajcaria – dzień drugi. Trochę inne widoki, ale nadal bajka!
16.08.2025
Po dwóch nie do końca przespanych nocach i jednym dniu łażenia, zamiast spać jak dzieci na koloniach, my znowu skoro świt ruszyliśmy na szlak. O 7 rano byliśmy już na parkingu w Hřensku. Od razu rada praktyczna: jeśli liczycie na poranną wizytę w toalecie, to nie liczcie – publiczne WC są wtedy jeszcze zamknięte. Kawiarnie i knajpki budzą się dopiero przed otwarciem bramy parku, więc pozostaje człowiekowi albo cierpliwość, albo kreatywność…
Przebieg szlaku:
Hřensko
Přístaviště Edmundova soutěska – dolní konec
Vyhlídka Fénix
Parkoviště Resort Mezná
Mezní můstek
Přístaviště Divoká soutěska (dolní konec)
(rejs po rzece Kamenice) Přístaviště Divoká soutěska (horní konec – dolní konec)Přístaviště Divoká soutěska (dolní konec)
Přístaviště Divoká soutěska (dolní konec) – Vyhlídka Fénix
Tři prameny
Restaurace Sokolí hnízdo
Brama Pravčicka
- Restaurace Sokolí hnízdo
- Tři prameny
Hřensko
Plan na Wąwóz Edmunda – i zonk
Pierwszy punkt dnia to miał być słynny Wąwóz Edmunda (Edmundova soutěska). Miejsce naprawdę wyjątkowe – rzeka Kamenice przeciska się tam między wysokimi, prawie pionowymi skałami, a całość można podziwiać z łódki pchanej żerdzią przez flisaka. Brzmi romantycznie? Brzmi!
Problem w tym, że nasz romantyzm zakończył się po pół kilometrze marszu. Przeszliśmy mostek i… zamknięta furtka z napisem „Przejścia nie ma”. Okazało się, że po wielkim pożarze z 2022 roku część szlaków nadal jest odbudowywana. No cóż – plany planami, ale natura i remonty rządzą się swoimi prawami.
Praktyczna rada: jeśli chcecie wybrać się na spływ łódką, bilety najlepiej kupić online (limitowana liczba!). W sezonie kolejki do kasy w Hřensku zaczynają się już koło 6 rano, a po 9:00 szanse na rejs są zerowe.
Nam się nie udało, ale to krótkie przejście pokazało już, że wąwóz wart jest zachodu.
Spacer do miejscowości Mezná
Z Hřenska przeszliśmy do Mezná – około dwóch godzin spokojnego marszu. Szlak prowadził najpierw ulicą, potem wygodną drogą szutrową przez polany i las. Trasa jest lekka, idealna na rower, choć w upale trochę daje w kość.
Widoki wynagradzały wszystko – monumentalne skały z oddali wyglądały jak strażnicy czeskiej krainy. Niestety wciąż widać też czarne kikuty drzew po pożarze, które kontrastują z zielenią odradzającej się przyrody.
Dziki Wąwóz i rejs łodzią
Z Mezná zeszliśmy w dół licznymi schodkami, aż dotarliśmy do Dzikiego Wąwozu (Divoká soutěska). Tu rzeka Kamenice robi prawdziwe widowisko – wysokie skalne ściany, szum wody, soczysta roślinność.
Na miejscu czekała atrakcja obowiązkowa: rejs łodzią. Flisak zabiera grupę ok. 30 turystów na 20-minutowy spływ. Widoki piękne, atmosfera spokojna, ale przyznam szczerze – dla mnie trochę za spokojna. Ja wolę czuć kurz pod butami niż kołysanie pod stopami.
Po rejsie powrót tym samym szlakiem do Mezná i dalej w stronę Hřenska.
Pravčická Brána – symbol Czeskiej Szwajcarii
I wreszcie crème de la crème dnia: Pravčická Brána – największy naturalny most skalny w Europie. Imponujące wymiary (łuk 26,5 m rozpiętości i 16 m wysokości) robią wrażenie, ale dopiero z tarasów widokowych dociera do człowieka, dlaczego to miejsce jest ikoną parku.
Przy samej bramie stoi pałacyk „Sokole Gniazdo” – dziś restauracja. Można tam usiąść i napić się kawy z widokiem, który przebija wszystkie pocztówki.
Minus? Tłumy. Sezon pełną parą i momentami czuliśmy się jak na pielgrzymce do sanktuarium turystyki. Ale – uczciwie mówiąc – sami byliśmy częścią tej pielgrzymki.
Uwaga: kupcie bilety online – szybciej (ominiecie niekończące się kolejki) i taniej https://pbrana.cz/pl/. I najlepiej ruszajcie z samego rana, zanim fala turystów wyleje się na szlak.
Mała Pravčická Brána – czyli wersja mini
Kiedy wydawało się, że już nic więcej nas tego dnia nie czeka, podjechaliśmy jeszcze do kolejnej atrakcji: Małej Pravčickiej Bramy. To już taka „wersja mini” – ma 2,3 m wysokości i 3,3 m szerokości. Droga z parkingu w Vysoká Lípa prowadzi przez malownicze punkty widokowe, schody (niektóre prawie pionowe jak drabina) i malutkie jaskinie. Sama brama ukryta jest w lesie, więc widoki z niej nie powalają. Trasa jednak była ciekawa i zdecydowanie warta tych dodatkowych kroków.
Podsumowanie
Łącznie wyszło nam ok. 25 km w nogach i 13 godzin na szlaku (z przerwami). Po dwóch dniach spania na pół gwizdka i takim dystansie byliśmy ledwo żywi, ale szczęśliwi. Czeska Szwajcaria udowodniła, że jest krainą, w której natura stworzyła prawdziwe cuda – i to w różnych rozmiarach: od XXL (Pravčická Brána) po XS (Mała Brama).
A najlepsze jest to, że mimo zmęczenia planowaliśmy, co zobaczymy następnego dnia. Bo przecież takich widoków nigdy dość!
(relacja z I cz. Czeskiej Szwajcarii – Kliknij)
Co dalej?
Zapraszamy do przeczytania kolejnego wpisu o Diabelskich Głowach w Želízach i Cinibulkovej stezce w Kokořínsku
Nie przegap żadnych relacji!
🔗 Wskakuj do nas na FacebookaZobacz wersję ruchomą naszej wędrówki
skrót:
cały film: