GÓRY STOŁOWE

Październik 2022 roku przywitał nas klasyczną polską złotą jesienią — niebo czyste, powietrze rześkie, a lasy kolorowe niczym wielobarwna paleta malarza. Idealna pogoda, żeby powłóczyć nogami po Górach Stołowych!

Ruszyliśmy z Radkowa ( gdzie nocowaliśmy) przez Słoneczne Skały, które przywitały nas jakimś nieziemskim światłem — aż chciało się zatrzymać i wygrzać niczym jaszczurka. Dalej wpadliśmy między skalne cuda: Skalną Czaszkę, co wyglądała jak dekoracja na halloween, Skalnego Żółwia (który uparcie milczał, choć chętnie zapozował do zdjęcia), i słynne Skalne Grzyby, wśród których roiło się od wszelkich kształtów.

Po drodze trafiliśmy na Rogacza — nieco zaskoczonego, że ktoś jeszcze wędruje w październiku — a także Niknącą Łąkę i Wielkie Torfowisko Batorowskie, które jesienią wyglądały niczym bajkowa sceneria.

 Zdobyliśmy ponownie Szczeliniec. To właśnie tam zaczęła się nasza górska przygoda podczas pierwszej wędrówki, więc powrót miał w sobie coś sentymentalnego.

Wędrówka była całkiem długa, ale niezbyt wymagająca. Zakończyliśmy ją dokładnie wtedy, gdy zaczęło się zmierzchać – czyli idealny moment na podziwianie Wodospadu Pośnego, który w półmroku wyglądał jak z filmu fantasy. 

Wędrowało się miło i spokojnie — tak, że można było naprawdę nacieszyć się tym jesiennym spektaklem kolorów i kamiennych dziwów.